Beethoven10, vol. 4

Ludwig van Beethoven (1770–1827)

• Sonate for fiolin og klaver i A-dur, op. 12 nr. 2
• Sonate for fiolin og klaver i G-dur, op. 96 nr. 10

• Jon Darre (fiolin)
• Vebjørn Anvik (klaver)

Kveldens to sonatar er svært forskjellige i karakter og tonespråk. Sonate op. 12 nr. 2 i A-dur (1798) er blant dei første fiolinsonatane Beethoven offentleggjorde i Wien. Eit viktig forbilete var Mozart sine «Auernhammer-sonatar» (1781), som Beethoven studerte i ungdomsåra i heimbyen Bonn. Dette kjem til uttrykk i sonatens musikantiske leikenheit og eleganse. Samtidig trer Beethoven sin eigen originalitet tydeleg fram, særleg i andresatsen sin uttrykksfulle melankoli og i finalens rytmiske og harmoniske innfall.

Sonate i G-dur op. 96 (1812) er den siste av Beethovens fiolinsonatar, og eit meisterverk innan sjangeren. Den kammermusikalske dialogen mellom fiolin og klaver er utsøkt utarbeidde, og prega av subtile nyansar. Sonaten har ein lys grunnkarakter, men rommar samtidig eit stort uttrykksregister – frå førstesatsens venlege ländler-tema og andresatsens vakre cantabile, via scherzoens energi og rytmiske snert, til finalen, der variasjonane utfaldar seg med harmonisk oppfinnsemd og fargerikdom.