Program
Ludwig van Beethoven (1770–1827)
Fiolinsonate i F-dur, op. 24 «Vårsonaten»
Beethovens fiolinsonate i F-dur, op. 24, er ein av hans mest elska og framførte sonater. Med sitt lyse, varme, lyriske uttrykk, og sine mange songbare melodier, har han fått tilnamnet «Vårsonaten». Verket er prega av ei gjennomgåande optimistisk stemning, men rommer også dramatiske innslag, mellom anna gjennom energiske synkopar i førstesatsen. Tredjesatsen tilfører musikken rytmisk vitalitet, humor og eleganse, mens andresatsen skaper eit rolig og poetisk pusterom. I finalen vender Beethoven tilbake til verkets venlege grunnkarakter og utviklar han vidare med friskleik, energi og ungdommeleg overskot.
Fiolinsonate i c-moll, op. 30 nr. 2
Fiolinsonaten i c-moll, op. 30 nr. 2, blir av mange rekna som hovudverket i samlinga av tre sonatar komponerte i 1800–1801. Sonaten representerer eit tydeleg kunstnarleg framskritt gjennom si utvida firesatsige form, større tekniske krav og eit meir omfattande dramatisk spenn enn i Beethovens tidlegare fiolinsonatar.
Verket er tileigna tsar Alexander I av Russland og høyrer til Beethoven sin såkalla andre komposisjonsperiode. Valet av c-moll – ein toneart Beethoven ofte nytta i verk med særleg dramatisk og heroisk karakter, som den tredje klaverkonserten og fleire seinare meisterverk – set sitt preg på både første- og fjerdesatsen. Mellom desse kraftfulle yttersatsane finn vi ein breitt anlagt, lyrisk og djupt uttrykksfull adagio, samt ein lett og humørfylt scherzo i C-dur, som gir verket kontrast og balanse.
Denne sonaten viser Beethoven på veg mot den modne stilen som seinare skulle prege hans mest monumentale komposisjonar.
